با هنرمندان

طاهره فتوره چی

 

طاهره فتوره چی

متولد سال 1347

ساکن سمنان و از پدر و مادری زنجانی.

 

من به همراه همسرم و سه دخترم در کارگاهی که درواقع همان خانه ی ماست مشغول به خیاطی و دوزندگی و تولید محصولاتی مثل بالش، لحاف، تشک، سرویس خواب نوزاد و سرویس آشپزخانه مثل دستگیره، دم کنی و این دست محصولات هستیم.

از چه زمانی این شغل را آغاز کردید؟ و چه شد به سراغ آن رفتید؟

من تقریبا 32 سال است که کار میکنم. البته ابتدا کار چاپ انجام میدادم اما متاسفانه ورشکست شدم وبعد از آن به ناچار از دوختن بالش و دم کنی و این چیزها شروع کردم تا به هر شکل آن را تا به امروز گسترش دادم. چند بار هم در نمایشگاه های رمضان در شهرهای مختلف شرکت کردم.

غیر از این شغل کار دیگه ای هم انجام میدهید؟

خیر من و تمام خانواده ام فقط به همین شغل مشغولیم.

شما در روز چند ساعت کار می‌کنید؟

من صبح ها از ساعت 9 تا 2 کار میکنم و عصرها هم از 5 تا 12 شب و برخی اوقات تا 2 بامداد کار میکنم

اگر بخواهید زمینه کاریتان را الان با قبلا مقایسه کنید چه تفاوت هایی وجود دارد؟

فرق چندانی با قدیم نکرده است. نوع جنس و کالا همان است فقط مواد اولیه نسبت به قبل بسیار گرانتر شده است. همینطور چرخ و ملزومات آن که واقعا هزینه های سرسام آوری به ما تحمیل می کند.

لطفا کمی زمینه ی کاری خودتان را برای مخاطبان شرح دهید.

تنها مواد اولیه ی ما برای تولید محصولات لایکو است که از الیاف طبیعی و مصنوعی محسوب می شود که به صورت رشته های دراز و بسیار باریکی بوده و دارای رنگ سفید می باشد. این الیاف از پر کابرد ترین ها در انواع ریسندگی ها به شمار رفته و دارای درجه اهمیت بسیاری می باشند. ما چند مدل چرخ دوزندگی هم در خانه داریم که بوسیله ی آنها محصولاتی مثل لحاف را تولید می کنیم.

از معضلات و مشکلات در حوزه ی کاریتان برای ما بگویید.

اولین مشکل من کارگاه است. من فعلا در خانه دارم کار میکنم که تازه با توجه به افزایش کرایه ها همان را هم باید با یک خانه ی کوچکتر عوض کنم. به لحاظ مالی و اقتصادی وضع ما بسیار خراب است که از مسئولان خواهش میکنم در این زمینه ما را کمک کنند. یک ماه هم کرونا گرفتم که نتوانستم کار کنم و تازه رو به بهبودی هستم. بخاطر نبود سرمایه و مواد اولیه بسیاری از مشتریان و درخواست کنندگان را جواب میکنم. ای کاش سرمایه ای داشتم که حداقل میتوانستم سفارش های همین معدود مشتریان را انجام بدهم و بتوانم چند نفر را استخدام کنم اما متاسفانه هرچه درمیارم باید خرج بدهی های قبلی کنم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *